Voeren op afstand.

Vis Vis

De bedoeling van dit artikel is het voeren op verschillende afstanden, op een praktische manier te bekijken. Aan het belang van dit onderwerp hoef ik geen uitgebreide inleiding te besteden. Juist en goed voeren is één van de hoekstenen van succesvol vissen. Het maakt niets uit of er met de vaste hengel, match- of andere hengels sportief achter de schubben van de vis gezeten wordt. Feit is: de hengelaar die zijn visvoerplek niet honderd procent opbouwt en onderhoud, ziet de kansen op een geslaagde visdag wel sterk slinken. Zo simpel is dat nu eenmaal. Natuurlijk wordt er op een slechte voerplek ook vis gevangen, dikwijls zit er meer vis dan we er uit halen, het is gewoon meer aandacht besteden aan voeren en bijvoeren. Een goede samenstelling en goed verzorgd voeder is noodzakelijk, we zullen nooit het resultaat kennen als het voer niet op de juiste plaats terecht komt. Ik stel voor dat we van start gaan met de beschrijving van hulpmiddelen die we kunnen inzetten om op een bepaalde manier te voeren/bijvoeren en om het voer op de juiste visafstand te plaatsen. Zo zijn er diverse werppijpen of werpstokken en de katapulten in diverse uitvoeringen. Ten eerste de werppijpen, deze zijn meestal uit een lange pvc buis gemaakt met op het uiteinde een bocht in de vorm van een trechter, dan ontstaat er een vulopening die we met een plug afstoppen.

De voordelen van een werpstok zijn:

Echter geen voordelen zonder nadelen. Het enige nadeel is dat er slechts een bepaalde afstand mee gehaald kan worden, de wind speelt natuurlijk ook een rol. Met de wind in de rug gooit men ongeveer 15 meter anders ongeveer 10 meter. Probeer een zo gering mogelijke spreiding van maden te krijgen, eerst moet je zo verticaal mogelijk proberen te voeren, en door het plots afremmen van de worp ontwikkelen we een optimale vertreksnelheid. Door het gelijktijdig verlaten van de maden in de vulopening worden ze geconcentreerd op de plaats van bestemming afgeleverd.

Een tip in verband met de werpstok:

Gebruik je zaden ( kempzaad en tarwe ) op een volgende manier. Maak de zaden de avond voor je gaat vissen op de volgende manier droog. Schud de gekookte zaden in een keukenzeef en laat ze een kwartiertje uitlekken. Vervolgens wikkelen we de zaden in een keukenhanddoek, waarbij we zachtjes op de handdoek drukken zodat deze het vocht opneemt. Daarna leggen we de handdoek open en wrijven de zaden met de hand uit mekaar tot een dunne laag en dit laten we een uurtje of twee drogen. Vervolgens schudden we dit lekkers in een doos die zonder deksel in de frigo wordt opgeborgen. 's Morgens zijn de zaden aan de buitenkant droog en kleven niet meer aan mekaar. Het resultaat is dan dat men iets verder kan werpen. Wat echter nog belangrijker is, men kan ze geconcentreerder werpen. Met natte zaden is dit een stuk moeilijker; in plaats van gegroepeerd terecht te komen, trekken ze een lijn op het water.


Voedersticks


De katapult.

Dan de katapult, deze is echter verboden in verschillende landen omdat ze vaak als wapen worden beschouwd. Het is echter hét hulpmiddel bij uitstek voor het vissen op lange afstanden. Katapulten zijn verkrijgbaar in verschillende uitvoeringen. Zoals bij de werpstok is er eveneens een verschil tussen een katapult voor het wegschieten van maden- zaden of voederballetjes. De constructie en het gebruik van deze twee soorten is dan ook verschillend. Vergeet het, met slechts één katapult in de hand kan men alle klussen klaren. Gebruik een katapult steeds waarvoor hij werd ontworpen en dan pas zullen de resultaten optimaal zijn. Een madekatapult is opgebouwd uit een frame in kunststof dat niet plooit als het belast wordt en voorzien is van zachte elastieken. Als cup voor het wegschieten van maden, zaden en casters wordt veelal gebruik gemaakt van een puntzakje in stevig kunstleder met een aantal gaten om de lucht door te laten. Dit puntzakje is verkrijgbaar in diverse soorten afmetingen naargelang het hoeveelheid aas dat we willen wegschieten. Voor voerkatapulten wordt een steviger frame gebruikt, meestal uit vol aluminium, omdat ze een hogere belastingen moeten kunnen weerstaan. De elastieken zijn dikker en relatief stug. Dat is nodig om een voerbal van formaat een ruime afstand uit de kant weg te schieten. De cups van de made katapults zijn ongeschikt voor het gebruik met voerballen. Zodra we de elastieken onder spanning zetten, leggen de zijkanten van bijvoorbeeld het gaasmat-cupje zich netjes rond het voerballetje zonder dit te vervormen. De gaasmat-cups zijn in het midden en aan de buitenkant voorzien van een extra versteviging waaraan een lus in kunstleer werd gestikt. Deze lus dient als trekhulp voor het onder spanning brengen van de elastiek. De hamvraag.... steeds op dezelfde afstand schieten, hoe doen we dat? Men moet steeds dezelfde trekkracht op de elastieken uitoefenen, en men gebruikt steeds voerballen van het zelfde formaat. Om de voerbal steeds over eenzelfde afstand te water te laten, moeten we bij ieder schot trachten de elastieken onder dezelfde spanning te brengen. Het schieten met klevende maden gaan we als volgt te werk. We gieten de maden op een redelijk fijnmazige zeef en schudden er flink mee over heen en weer, zodanig dat de maden ontdaan zijn van het zaagsel of polenta waarin ze gekocht werden. De maden moeten zuiver zijn en dat is een eerste vereiste! Vervolgens doen we de maden in een plastieken bak en wel zodanig dat ze niet te dicht op elkaar liggen, een centimeter maden is prima. Dan nemen we een plantenspuitje en benevelen we de maden, dan een speciale maden binder en gebruiken we de gepaste hoeveelheid (vermeld op het gekochte artikel) poeder en verdelen deze over de maden. Daarna met de vingertoppen door de maden, kwestie van het kleefspul te verdelen. Dan is het tijd om het geheel te laten rusten en niet meer aan komen. Naargelang de temperatuur zal het kleefproces sneller of trager verlopen, rond de 15 graden zal het kleefproces ongeveer 5 à 10 minuten in beslag nemen. Opgelet, de maden niet te nat maken wees dus zuinig met het benevelen van de maden. De maden plakken nu netjes aan elkaar. We kunnen van die maden koek een stukje aftrekken en tussen de handpalm bolletjes draaien, is het bolletje klaar rollen we het in wat droge leem of of droog voeder. Dit doen we om te beletten dat het cupje na verloop van tijd zou volhangen met de resten van het bindmiddel. Verzwaren van het maden bolletje kan door er een steentje in te stoppen, de afstand is aanzienlijker groter en het zal tevens ook sneller zinken. Casters kunnen op dezelfde wijze bereid worden, alleen de casters dienen bewaard te worden in het water. Waarom casters? Wel ten eerste zijn casters een stuk minder voedzaam als maden. We mogen gerust een flinke hoeveelheid casters onder het grondvoer verwerken zonder gevaar de vis te verzadigen. De voerballetjes blijven mooi samen en dat is een noodzaak als we op afstand vissen. Maden daarentegen kunnen we slechts spaarzaam gebruiken, omdat de voerballetjes door de levende maden in geen tijd uit elkaar worden geduwd. Casters blijven netjes op de bodem liggen terwijl de maden dadelijk wegkruipen in de slijklaag. Trouwens zijn casters superaas voor het vangen van groot formaat vis. Je zal qua aantal stuks misschien wel minder vis vangen dan met maden, maar het formaat vis is zonder twijfel groter. Het kan dikwijls rendabel zijn om van maden over te schakelen op casters als aas, zeker indien er veel klein grut op de voerplaats komt.

Het gaat u goed langs de waterkant en vang ze..

Katakult