Inleiding;

De waterkwaliteit in Vlaanderen wordt stilaan beter. Door de uitbouw van een uitgebreid zuiveringsinfrastructuur kan de visstand zich in de openbare wateren herstellen. De terugkeer van visleven maakt onze waterlopen echter gevoelig voor verontreiniging. Vissterfte is immers een verschijnsel dat watervervuiling een duidelijk herkenbaar gezicht geeft, zowel bij de waterbeheerders als bij het grote publiek.

Een omvangrijke vissterfte in het geliefde viswater is zowat het ergste waarmee een hengelaar of visstandbeheerder kan geconfronteerd worden. Bij de ontdekking van een vissterfte is het daarom belangrijk de oorzaken op een correcte manier te achterhalen. Het juist herkennen van symptomen kan daarbij helpen en is ook van belang voor het inschatten van de verdere evolutie van de sterfte. Door snel en gericht op te treden kan vaak erger voorkomen worden. Soms kan het zelfs beter zijn om niets te ondernemen. Het is zeker niet mogelijk om elke vissterfte in de toekomst te voorzien. Het is toch belangrijk om over praktische informatie omtrent de voorzorgsmaatregelen, de oorzaken, de herkenning en de aanpak van vissterfte te beschikken. Ik hoop dat deze informatie nuttige richtlijnen kan bieden.

Dode vissen

Dode vissen

Natuurlijke vissterfte.

Niet natuurlijke oorzaken van vissterfte en hoe te voorkomen.

Zuurstoftekort.

EutrofiŽring.

Zomer- wintersterfte.

Invloed van kwelwater en effecten van waterbeheersing.

Lozing van zuurstofbindende organische stoffen.

Zuurstofstagnatie en najaarskering.

Vergiftiging en verandering in de chemische watersamenstelling.

Lozing van giftige stoffen.

Schommelingen van de zuurtegraad.

Ammoniak en zoutgehalte.

Algenbloei en ijzer.

Fysische beschadigingen aan vissen en hun leefomgeving.

Visziektes en visredding.

Procedure voor openbare- en privaat wateren

Nuttige adressen en meldpunten.

bron:
Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap
Afdeling bos en groen - Visserijfonds
Koning Albert-II-laan 20 bus 8
1000 Brussel