Algenbloei en ijzer;

Algenbloei is een gevolg van eutrofiering of sterke voedsel aanrijking van het water. Dit verschijnsel werd al besproken als een van de oorzaken van zuurstofstress.

Een overmaat aan algen heeft echter nog een aantal bijkomende effecten op de visfauna waarvan er hoger al enkele werden besproken:

Ook tegen deze effecten worden best preventieve maatregelen genomen zoals beschreven bij eutrofiering. Waterverversing via doorstroming is een optie, maar niet eenvoudig gezien dergelijke problemen zich meestal in stilstaande wateren voordoen.

IJzer

Ijzer is een element dat veel voorkomt in grond- en oppervlaktewater. IJzer is - met uitzondering van zeer hoge gehaltes - niet onmiddellijk toxisch zoals bijvoorbeeld zink, cadmium en kwik. IJzerionen zijn afkomstig van ijzerzouten, die meestel sterk oplosbaar zijn. In waterig milieu heeft men voornamelijk oxidatie tot her driewaardig ion (Fe3'). Bij zwak gebufferd water kunnen ijzerzouten een verlaging van de pH (verzuring) tot de schadelijke grens voor visleven veroorzaken. Basisch water (hoge pH) zal daarentegen de neerslag van ijzer(hydroxide) versnellen. Deze neerslag - ook "oker" genoemd - heeft een typische roestbruine kleur en maakt her water troebel, bedekt viseieren en zet zich vast

In streken waar zuur ijzerhoudend kwelwater her oppervlaktewater voedt wordt ook veel fosfaat onttrokken, doordat ijzer en fosfaat verbindingen met elkaar vormen. IJzerfosfaat verbindingen zijn slecht oplosbaar en komen samen met andere ijzerverbindingen als een vlokkige, bruine neerslag op waterplanten en op de bodem terecht. Dit veroorzaakt verslechterende omstandigheden voor organismen, die als visvoedsel dienst doen.

Bij harde wind kan deze neerslag opwervelen en neemt de zichtdiepte af Of er werkelijk schade optreedt aan de vissen hangt of van de soort, de conditie van de vis en diverse milieuomstandigheden. Een ijzergehalte van 5Omg/l wordt voor de overleving van vis als opperste grens beschouwd.
Tegen vissterfte door ijzerneerslag of -vergiftiging is weinig te beginnen.

Het kan wel voorkomen worden door bijvoorbeeld nooit rechtstreeks ijzerhoudend grondwater in een visvijver te pompen. Dit is een veelgemaakte fout tijdens periodes van droogte wanneer men de waterstand wil aanvullen.