Klaarmaken van kempzaad.

Kempzaad Kempzaad

Er is verschillende soorten kempzaad de kleine, middelgrote en de dikke kemp. De echte dikke kemp de zogenaamde monsterkemp van Chili, maar deze is niet meer te krijgen omdat vroeger Chili een belangrijk exporteur was van scheepstouwen en kempzaad was een nevenproduct. Door de komst van staalkabels en kunststofvezels is dat volledig weggevallen, dus Chili- kemp is een fabeltje geworden en wordt in de meeste hengelsportwinkels nog gewoon als benaming gebruikt voor grote kempzaad. Voor de rest heeft die kemp niets meer met Chili te maken. Kempzaad wordt ook gebruikt om Nederwiet (softdrugs) te maken. Nederwiet is als softdrugs wereldberoemd en in beruchte Nederlandse koffieshops vrij te koop. Het kweken van deze kempzaad is bij wet nog altijd verboden. In België is kemp of kempzaad de gangbare benaming. In Nederland spreekt men meestal over hennep.
Fischermann

Men krijgt een verschil van grote en kleine kempzaad door de zaad te zeven. In de zaadverwerkende nijverheid is de norm 3,25 mm voor een slipzeef (zeef met langwerpige mazen) en 3,75 mm voor een zeef met ronde mazen. De kwaliteitsfactor van kempzaad is dat de kempzaad goed kiemt niets anders dan goede kiemkracht. De kempzaad wat ik in huis heb kiemt in ieder geval goed, ik heb dat reeds verschillende malen uitgeprobeerd en getest. Voor ik de kempzaad ga koken zeef ik met een 5 mm zeef de kemp, en alles wat op de zeef blijft liggen gebruik ik als aas. Het is zo dat mijn grootvader en vader altijd op de één of andere manier kempzaad onder het lokvoeder mengden. Hier het lokaas van mijn grootvader: hij weekte oud brood gedurende een uur in het water. Nadien werd dit tussen de handen uitgeknepen en met geraspte beschuit aangemaakt. Verder werd er gemalen, gekookte en geplette kemp aan toegevoegd. Met een paar druppels anijs werd het goedje geheel op punt gesteld. Ziehier een paar tips om de lokwerking van kempzaad tot zijn volledig recht te laten komen. Meestal is een half uurtje achter het kookfornuis voldoende om de nodige gekiemde zaden te hebben. De grote kempzaad, voor gebruik op de haak, schud ik in een zakje gemaakt van een oude nylonkous en kook ze samen met de rest. Dit trucje heb ik ooit eens geleerd van een Engelse klant. Omdat de zaden in het zakje iets groter zijn, zijn deze na 30 minuten koken iets minder gaar dan hun kleinere soortgenoten, en perfect om op de haak te zetten. Voor kempzaad in het lokvoeder maken we er een kemppapje van. Wanneer we de overige kempzaad extra gaar hebben gekookt gaan we er met de mixer door. Dat heet in vaktermen Blender. Er zijn twee mogelijkheden, de eerste mogelijkheid is indien we de kemp een 5-tal minuten mixen blijft er een dikke witte pap over, ideaal voor op stilstaand water. De tweede mogelijkheid is als we de kemp een 2-tal minuten mixen is het maalsel wat grover en is dan ideaal om gemengd te worden met een zwaar, goed klevend bodemlokaas. Dit wordt dan gebruikt voor stromend water. In het kookwater zitten er nog natuurlijke geur- en smaakstoffen die tijdens het kookproces vrij komen. Zonde om het zomaar in de gootsteen te gieten. Ik kook meestal meer kemp dan nodig is, de rest doe ik meestal in porties invriezen, diepvries kemp blijft 95 % van zijn kwaliteiten behouden. Het kookvocht doe ik meestal in plastieken drankflessen (niet te vol doen). Dit vocht kan eveneens in de diepvries bewaard worden. Aan de waterkant maak ik mijn voeder nat met het kempvocht.

Kemp aan haak.

Ik heb al het een en ander uitgeprobeerd. Na testen en uitproberen met mijn visvrienden blijft er maar één smaakmaker over en dat is Kurkuma. Het is de gemalen wortelstok van een plant die vooral in Indonesië voorkomt en is een van de bestanddelen van curry. Kurkuma is een eetlust op wekker en tevens een natuurlijke kleurstof. Tijdens het koken, strooi ik wat kurkuma over de kemp. Kemp neemt de geur en smaak van dit felgele poeder goed op. Alvorens ik de gekookte kemp mix, strooi ik er nog wat extra kurkuma over. Resultaat: een sterk geurende lekkernij, waar ook vriend brasem dol op is. Toch vind ik dat door de heersende brasemvisserij de kemp op de achtergrond is geraakt.

Er is ook nog de geroosterde gemalen kempzaad. Dit blijft één van de beste lokaastoevoegingen. Alleen, ik zou jullie niet aanraden moeders keuken te gebruiken. Geroosterde kemp maak je best klaar in open lucht, gezien de sterke geur die tijdens deze bewerking vrijkomt. Ik gebruik hiervoor een pan met een antiaanpak laag, ik bedek de bodem met gemalen kempzaad en druppel er een beetje olie over. Kan men aan goede kempolie komen, dan is dat natuurlijk mooi meegenomen, maar ook maïsolie is zeer goed. Even met een houten spatel omroeren en op het kleinste vuur zetten. Als de gemalen kempzaad zwart begint te worden, neemt men de pan van het vuur. Telkens ik dit doe, denk ik aan de slagzin het aroma komt je tegemoet. Voor mij heeft geroosterde gemalen kempzaad slechts één nadeel: het moet zo vers mogelijk onder het lokvoeder gemengd worden. Het beste is als de kemp geroosterd is deze in een goed afsluitbare doos te doen om te bewaren. Deze wat je in de winkel koopt is niet slecht maar een goed volwaardig product dient zo vers mogelijk gebruikt te worden. Trouwens kemppap en geroosterde gemalen kemp gaan uitstekend samen met vers duivenmest, zeker wanneer we het hebben over een typische voornlokaas voor diep en stromend water. Hebben we het gemunt op een gemengde visserij, waarbij brasem de bovenhand haalt, dan zijn kemppap en geroosterde kemp uitstekend te combineren met geweekte maïskoek aangevuld met koekjesmeel. Dit wordt dan gemengd met de rest van het lokvoeder. Zo ik hoop dat jullie wat kempwijzer zijn geworden. Veel succes.

Hennepzaad